ادم تنهایی شدیدی احساس میکنه وقتی میفهمه در نهایت هیچکس تو تیمش نیست و به اندازه کافی خوب و کارآمد هم نیست ک حتی بتونن تحملش کنن یا مثلا سودی داشته باشه حتی :(( این جوری میشه که حق رو به دیگران میده
و خب این عمیقا قلبم رو جریحه دار میکنه :(
وقتی هرچقدر چرتکه میندازم و محاسبه میکنم و تخفیف میدم... و باز میبینم که حقی ندام! و قطعا حق با همه ی اون بقیه ای هست ک باهام حال نمیکنن!
چه تنهایی ای ازین عمیق تر که خودم هم... که حتی خودم هم توی تیم خودم نیستم؟!
برچسب:
نویسنده: رضا جعفری