تحت تاثیر اون اهنگه
و رفاقت بینشون
منم دوس دارم :)
جایی باشم با ی عده ک هدف مشترکی داریم و میتونیم بیمیریم براش حتی
چقدر زندگی مدرن
کسشره :(
ولی قدیم همین بوده
ادما
واقعا رها و دیوانه بودن
الان فقط
خودمونو وصل کردیم ب هیچ
مثه اون داستان فیل ک دیگه طنابی دور گردنش نیست
ولی فیله هیچوقت نمیره
ی سیم شارژر حتی :(
برچسب:
نویسنده: رضا جعفری